wiem jak smakujesz
zanim się zepsujesz
muszę ci wybaczyć
Archiwa
Najnowsze komentarze
- Brzucho o Casa Vilas w Santiago de Compostela
- Brzucho o Fiszhandel stołeczny
- black_mamba o Atkins, Amaro, Rubikon
- Brzucho o Opowiastka wigilijna
- moznagosciom o Okolice placu Unii Lubelskiej
1 komentarz
RSS dla komentarzy tego wpisu
Styczeń 13, 2010 @ 15:33
Brzucho
Ah! Ach! (nigdy nie wiem jak się pisze)
Tadeuszu, piękny minimalistyczny wiersz
powala mnie i zniewala
:::
a do tego w punkt